بدبين(پارانوييد):

اين افراد دارای شك و بی اعتمادی غير منطقی هستند و حالت تدافعی و حساسيت بيش از حدی نسبت به ديگران دارند.

منزوی(اسكيزوييد):

از نظر هيجانی سرد هستند. در برقراری ارتباط با ديگران مشكل دارند. گوشه گير ، خجالتی، خرافاتی و از نظر اجتماعی منزوی هستند.

وسواسی:

كمال گرا، دارای عادت خشك  و مردد بوده و نيازهای طبيعی خود را مهار می کند.

نمايشی(هيستريك):

وابسته، فاقد بلوغ فكری، زود رنج، عاطل و باطل، دائم خواستار تشويق و توجه ديگران بوده و با ظواهر يا رفتار خود با ديگران ارتباط برقرار می كنند(جلب توجه می كنند).

خودشيفته(نارسيستيك):

دارای يك حس خودباوری بيش از حد بوده و شيفته قدرت هستند. نسبت به ديگران بی علاقه هستند. خواستار توجه ديگران بوده و احساس می كنند كه سزاوار توجه ويژه هستند.

دوری گزين(اجتنابی):

ترس و واكنش بيش از معمول نسبت به رد شدن، اعتماد به نفس پايين، از نظر اجتماعی گوشه گير و وابسته هستند.

وابسته:

غيرفعال، بيش از حد پذيرای نظرات ديگران، ناتوان در تصميم گيری و فاقد اطمينان هستند. بی تفاوت، مهاجم، سرسخت، بدخلق و قهركننده، ترسان از صاحب اختيار بودن و سهل انگار هستند. هميشه كارها را به تعويق انداخته، استدلالی بوده و به سختی از ديگران كمك پذيرفته يا عقايد خود را كنار می گذارند.

ضداجتماعی:

خودپسند، بی عاطفه، بی نظم و بی قاعده، تحريك پذير و بی پروا هستند. از تجارب، درس عبرت نمی گيرند و در تحصيل و كار ناموفق هستند.

مرزی:

تحريك پذير، دارای شخصيت ناپايدار و تغيير شخصيتی هستند. احساسات خود از جمله خشم، ترس و احساس گناه را نابجا بروز می دهند. نمی توانند خود را كنترل كنند. مشكلات هويتی دارند. ممكن است اقدام به خودزنی كنند(ايجاد جراحت يا سوزاندن قسمتی از بدن برای كاهش تنش خود) و گاهی دست به خودكشی می زنند.